8 - امام رضا ( ع ) از پدارنش نقل مىكند كه فرمودند : هنگامى كه وفات امام مجتبى ( ع ) فرارسيد آنحضرت بگريه افتاد . خدمتش عرضه داشتند اى فرزند رسول خدا چرا گريه ميكنيد با وجود اينكه شما منسوب به رسول خدا هستيد و درباره شما رسول خدا چيزهائى فرموده ( كه حاكى از عظمت و بزرگى شماست ) و علاوه بر آن شما بيست بار پياده حج كرده‌ايد و مال خود را در راه خدا سه بار قسمت كرده‌ايد حتى كفشها را ؟ حضرت فرمود : من به دو جهت گريه ميكنم : يكى از فراق دوستان و ديگر بر اثر هول و وحشت مرگ و ما بعد آن « 1 » . حقيقت توبه توبه كردن از گناه دومين مقدمه احتضار است ، كه اگر كسى بعد از ارتكاب گناه موفق به توبه گرديد همانند آنست كه اصلا گناه نكرده . چنان كه در حديثى از پيامبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : توبه كننده از گناه همانند آنست كه اصلا گناه نكرده « 2 » . ليكن همين توبه با اين وسعتى كه دارد داراى شرائطى است كه دانستن آن خالى از لطف نيست .

--> - 6 طبع جديد ) ( 1 ) . عن الرضا ( ع ) عن آبائه ( ع ) قال لمّا حضرت الحسن بن علي ( ع ) الوفات بكى ، فقيل : يابن رسول اللّه أتبكي و مكانك من رسول اللّه ( ص ) مكانك الّذي أنت به ، و قد قال فيك رسول اللّه ( ص ) ما قال ، و قد حججت عشرين حجّة ماشيا ، و قد قاسمت ربك مالك ثلاث مرّات حتّى النعل و النعل ؟ فقال ( ع ) ، انّما أبكى لخصلتين : لهول المطّلع ، و فراق الأحبّة . ( بحار ص 160 جلد 6 طبع جديد ) ( 2 ) . عن الرضا ( ع ) عن آبائه ( ع ) قال : قال رسول اللّه ( ع ) التّائب من الذّنب كمن لا ذنب له . ( بحار ص 21 جلد 6 طبع جديد )